TERK EDİLMİŞLERİN ÖYKÜSÜ

TERKEDİLMİŞLERİN ÖYKÜSÜ
Çölde bir adam vardı
Yapayalnız
Koşuyordu, koşuyordu,
Bir tutam umut peşinde.
Uzakta bir kervan vardı,
Tüm yükü umut dolu.
Koşuyordu, koşuyordu.
Yalnızlıktan,
Umutsuzluktan
Kurtulmak için,
Uzaktaki umut kervanına
Ulaşmaktı arzusu.
O koştukça kervan uzaklaştı.
Gücü tükendi.
Yorgunluktan ayakları tökezlendi.
Son bir umutla ufka baktı.
Ufuk bomboş
Çölün bağrını deşercesine
Kumları avuçladı.
Kumlar ince ince aktı,
Avuçları yine boş kaldı.
Ve terkedilmişlerin çölünde
Umutsuzluğun öldürdüğü
Bir adam vardı.
Yapayalnızdı zavallı.
Özcan NEVRES

(Bugün 1, toplamda 27 kez ziyaret edildi.)